ای گل خزانم            آتش زدی به جانم

ای پرستوی من        رفتی ز آشیانم

ای امید دلها             یا فاطمه یازهرا

یار نیمه جانم نگاهت به درد من باشد طبیب

با دل شکسته بخوانم شب تا سحر امن یجیب

ای صفای خانه شبانه بار سفر را بسته ای

یار قد خمیده شیهده گمانم از من خسته ای

اشک غم سفته ام    روز شب گفته ام

             آه از این غم جدایی

مانده کنج سینه        غمهای بی حسابم

بی تو در مدینه          سلام بی جوابم

کی رود ز یادم غم تو ای مانده بین کوچه ها

کس خبر ندارد ز داغت با من چها کرد چها

کی رود زیادم که سیلی هست ترا گرفته بود

کی رود زیادم که زینب دست مرا گرفته بود

گل یاس کبود            همه بود و نبود

در غمت خمیدم امیدم

رفیق خفته زیر گل

ای فرشته رویم چه گویم

چه کرده هجرانت به دل

مرتضی و دوری صبوری ندارم و بریده ام

یاد روی ماهت بریزد ستاره از دو دیده ام

یاس نیلوفری            کی مرا می بری

   وای از این غم جدایی